Daily Archives: 17/06/2011

પોતાની બુદ્ધિને માર્યા નીજ હાથે જેણે તાળાં – આગંતુક

પોતાની બુદ્ધિને માર્યા
નીજ હાથે જેણે તાળાં
ચાવી સોંપી ધુતારાઓને
સ્વેચ્છાએ લુંટાવાવાળા

બહાર ભટક્યા કરવાથી
ના અટકે મનના ચાળા
આંખો ખોલી જાગી જુવો
અંદર છે અજવાળા

શ્રદ્ધા જેની તામસી
જે છે જડબુદ્ધિ વાળા
ઠોકર ખાતા દ્વારે દ્વારે
મંદિરમાં કચડાવાવાળા

અંતરનો ઉજાસ લઈને
સમજુ ફરવાવાળા
આતમજ્ઞાને આનંદ પામે
સ્વરુપમાં મળવાવાળા

Categories: ભજન / પદ / ગીત / કાવ્ય / ગઝલ | Tags: | 1 Comment

એ લોકો બહુ ખતરનાક છે

મિત્રો,

હું અને મારી બહેન નાના હતાં ત્યારે રાત્રે સુતી વખતે મારી બા અમને એકાદ વાર્તા કહે પછી જ અમને ઉંઘ આવતી. આવી એક નાનકડી વાર્તા આજે યાદ આવે છે.

બે કુટુંબો હતા. સારા પાડોશીઓ હતા. બંને કુટુંબોના બાળકો સાથે ફળીયામાં રમે અને આનંદ કરે. એક વખત બંને કુટુંબના બાળકો વચ્ચે કશોક ઝઘડો થયો. એક કુટુંબના બાળકે ઘરે જઈને ફરીયાદ કરી કે પેલાના છોકરાંએ મને માર્યું. બાળકના વાલીએ તેને કહ્યું કે તે લોકો સાથે નહિં રમવાનું તે બહુ ખતરનાક છે, કોણ જાણે તે શું શું કરતાં હશે અને શું શું ખાતા હશે. આ બાળકે કહ્યું કે ઠીક નહિં રમું. પણ બંને કુટુંબના બાળકોના જીવ મળી ગયેલા તેથી સાથે રમવાનું ઘણું મન થાય પણ તરત જ યાદ આવે – “ખબરદાર – કોણ જાણે તે શું ખાતા હશે?” અને પછી બાળકનો રમવાનો વિચાર પડી ભાંગે. એક વખત પેલા કુટુંબના બાળકો ઘરમાં જમતાં હતાં ત્યારે આ બાળક છાનો માનો તેની બારીમાં ડોકીયું કરીને જોવા લાગ્યો કે તે શું જમે છે. થોડી વારમાં તો તે હરખાતો હરખાતો ઘરે આવ્યો અને જોર જોરથી કહેવા લાગ્યો અરે તે લોકો પણ આપણી જેમ ખીચડી ખાય છે.

Categories: ટુંકી વાર્તા | Tags: , , | 3 Comments

હબસીઓનો પનોતો પુત્ર (૪૬-૪૭) – મુકુલ કલાર્થી

જ્યોર્જ વોશિંગ્ટન કાર્વરનું જીવન એટલે પ્રેરણાનું ઝરણું. એ વાંચતા જીવનમાં પ્રાણ પુરાય છે. કાર્વર સંજીવની સમા હતા. કરમાતી વનસ્પતિને એમનો હેતાળ સ્પર્શ થતાં જ તે પાંગરી ઊઠતી. એ જ પ્રમાણે કાર્વરના જીવનપ્રસંગો આપણા જીવનમાં તાજગી લાવ્યા વિના રહેતા નથી.

ગુલામી દશામાં અનાથ જેવા બાળકને પ્રભુએ અને પ્રકૃતિએ કેવી હૂંફભરી સહાય કરી અને ભયંકર મુશ્કેલીઓમાંથી એમને પાર કરીને વિશ્વવિખ્યાત વનસ્પતિશાસ્ત્રી તરીકે ઝળકાવ્યા, એ બધું જોઈને આપણને જીવનનો નવો જ રાહ મળ્યા વિના રહેતો નથી.

કાર્વરનું જીવન એટલે ગુણ અને ભાવનો સુભગ સંગમ. કાર્વરને સાધું કહેવા ? સંન્યાસી કહેવા ? મહાત્મા કહેવા ? વિજ્ઞાનશાસ્ત્રી કહેવા ? માનવપ્રેમી કહેવા ? પ્રકૃતિ-ઘેલા કહેવા ? શું કહેવું અને શું નહિ !

આપણી ઊગતી પેઢીને એમની જીવનકથા અવશ્ય પ્રેરણારૂપ બનશે, એવી શુભ આશા.

સૌ વાંચે અને અન્યને વંચાવે.

– મુકુલ કલાર્થી




આ પુસ્તકના અન્ય પ્રકરણો વાંચવા માટે અહિં ક્લિક કરશો:


Categories: જીવનચરિત્ર | Tags: , , , | Leave a comment

Create a free website or blog at WordPress.com.