Daily Archives: 14/03/2010

રામકથા જગ મંગલ કરની – આગંતુક

આમ તો મેં એક અઠવાડીયા માટે હક રજા મુકી હતી, પરંતુ રામજીએ તાત્કાલિક હુકમ કરીને ચાર દિવસ વહેલો ફરજ પર હાજર કરી દીધો હોવાથી ૧૮/૦૩/૨૦૧૦ ના બદલે ૧૪/૦૩/૨૦૧૦ ના રોજ હાજર થઈ ગયો છું અને રામજીને મારાથી ના પણ કેમ પડાય? નોકરી કરવી હોય તો દીલથી કરવી જોઈએને.


મિત્રો,

આપણે સાંભળતા આવ્યા છીએ કે રામકથા જગ મંગલ કરની. અને જોઈએ છીએ કે આ ભારત દેશ કે જેને લોકો એક સમયે ઋષિઓનો દેશ ગણતા હતા અને જેની અડધી પ્રજા રામ અને કૃષ્ણના ગુણ ગાન ગાતા થાકતી નથી તે દેશમાં આટલી અંધાધુંધી, અવ્યવસ્થા, ગરીબી, ભ્રષ્ટાચાર, અત્યાચાર? જો રામકથા જગ મંગલ કરની હોય તો જે દેશમાં ગણી ગણાય નહીં એટલી રામ કથાઓ અને કૃષ્ણ કથાઓ થતી હોય તે દેશનું આટલું અમંગળ કેમ થઈ રહ્યું છે? કારણ શું છે? કારણ માત્ર તેટલું જ છે કે આપણને રામકથા અને કૃષ્ણકથા કરતા આવડી નથી.

રોમ રોમ માં જે રમી રહ્યો છે તે રામ છે. અને જગતના સર્વ પદાર્થોને જે આકર્ષી રહ્યો છે તે કૃષ્ણ છે. અરે ઘરની બહાર જ્યાં નજર કરો ત્યાં આ રામ રમતો હોય અને મોટા મોટા શમીયાણા કરી કરીને નવ નવ દિવસ હજારો માણસોને ઉંઘાડી રાખવા તે શું રામકથા છે? આ રોગીમાં , દરિદ્રમાં, મુર્ખાઓમાં શું રામ નથી દેખાતો? અને એટલે સ્વામી વિવેકાનંદે સુત્ર આપ્યું – રોગી દેવો ભવ, મુર્ખ દેવો ભવ, દરિદ્ર દેવો ભવ. જેને આ જીવંત મનુષ્યોમાં ઈશ્વર ન દેખાતો હોય અને પથ્થર પુજવામાં જેણે આખી જીંદગી વેડફી નાખી હોય તેને કેમ કરીને સમજાય કે રામ શું છે?

જ્યાં જ્યાં પણ રામ કથા થઈ છે ત્યાં ત્યાં જગનું મંગલ થયું છે. રામ કથા છે વિધવાના આંસુ લુછવામાં, રોગીની સેવા કરવામાં, દરિદ્રોને પગભર કરવામાં અને અજ્ઞાનીઓને શીક્ષણ આપવામાં. રામાવતાર પુરો કરીને રામ કાઈ બેસી નથી રહ્યાં, કૃષ્ણાવતાર પુરો કરીને કૃષ્ણ કાઈ બેસી નથી રહ્યાં. તેમની પાછળ આ વિચાર અને આચારનું એક જબરજસ્ત બળ મુકતા ગયા છે અને આપણને વારસો સોપતા ગયા છે અને દર્શાવતા ગયા છે કે હે મનુષ્યો તમે સહુ એક એક અવતાર છો. આ પૃથ્વી ઉપર તમે તમારુ એક ચોક્કસ કાર્ય લઈને આવ્યા છો તે આનંદથી પુરુ કરો અને મારી પાસે આવો. અટકો તો હાંક મારો, હું હાજર છું.

મિત્રો, કથા-વાર્તાઓ તો માત્ર સિદ્ધાંત સમજાવવા માટે હોય છે, જરૂર છે તે કથાની પાછળ રહેલ સારને પકડવાની અને જીવનની અંદર આચરણમાં મુકવાની. આપણે લોકો એટલા બધા દુર્બળ થઈ ગયા છીએ કે બીજાના દોષ જોવા સિવાય બીજું કશું કરી જ નથી શકતા. આ વિકસિત દેશોએ દરેક મનુષ્યોમાં રહેલા આ રામને ઓળખ્યો છે અને તે રામને બેઠો થવાની તક આપી છે અને કશોએ ઢંઢેરો પિટ્યા વગર રામકથા કરી છે અને પોતાનું તથા જગનું મંગલ કર્યું છે.

આવો આપણે પણ આપણી અંદર રહેલા આ રામને બહાર લાવીએ, તેની કથા કરીએ અને આપણું તથા જગનું મંગલ કરીએ. કોણે શું કરવું તે સહુએ પોતપોતાની રીતે નક્કી કરવાનું હોય છે. કથાકારો કથા કરે તે તેમનો વ્યવસાય છે અને તેઓ તેમ કરે તે જ તેમને શોભે , અને આપણે આપણો વ્યવસાય કરીએ તો જ આપણું ઘર બરાબર ચાલે.

જય શ્રી રામ

Categories: ચિંતન | Tags: | 9 Comments

Create a free website or blog at WordPress.com.