Monthly Archives: January 2010

સંન્યાસી વિષે – કબીરવાણી


*
(૩૮૭) કેશો કહાં બિગાડ્યો, જો મુંડે સો બાર?
મનકો કાહે ન મુંડિયો, જામેં બિષયહિ બિકાર.
*
(૩૮૮) મન મેવાસી મુંડિયે, કેશ હિ મુંડે કાહે?
જો કિયા સો મન હિ કિયા, કેશ કિયા કછુ નાહે.
*
(૩૮૯) સ્વાંગ પહેરે શુરા ભયા, દુનિયા ખાઈ ખુંદ,
જો સેરી સત નિકસે, સો તો રાખે મુંઢ.
*
(૩૯૦) હાથસે માળા ફિરે, પર હિરદા ડામા ડુલ,
પગ તો પાલા મેં ગલા, ભાન ન લાગે સુલ.
*
(૩૯૧) માલા પહેરે મન સુખી, તાંસે કછુ ન હોય,
મન માલાકુ ફેરતે, જુગ ઉજીયાલા હોય.
*
(૩૯૨) માલા પહેરે કોન ગુન, મનકી દુબ્ધા ન જાય,
મન માલા કર રાખીયે, હરિ ચરન ચિત્ત લાય.
*
(૩૯૩) મનકા મસ્તક મુંડ લે, કામ ક્રોધકા કેશ,
જો યે પાંચો પરમોઘ લે, તો ચેલા સબહિ દેશ.
*
(૩૯૪) માલા તિલક બનાયકે, ધરમ બિચારા નાહિ,
માલા બિચારી ક્યા કરે, મેલ રહા મન માંહિ.
*
(૩૯૫) મુંડ મુંડાવત દિનહિ ગયા, અજહુ ન મિલ્યા રામ,
રામ બિચારા ક્યા કરે, મનકે ઔર હિ કામ.
*
(૩૯૬) કાષ્ટ કટકે માલા કિની, માંહે પરોયા સુત,
માલા બિચારી ક્યા કરે, જો ફેરનહાર કપુત.
*
(૩૯૭) માલા તિલકા તો ભેખ હય, રામ ભક્તિ કછુ ઓર,
કહે કબીર જીન પહેરયા, પાંચો રાખો ઠોર.
*
(૩૯૮) માલા તો મનકી ભલી, ઓર સંસારી ભેખ,
માલા પહેરે મન સુખી, તો બોહારાકે ઘર દેખ.
*
(૩૯૯) માલા મુજસે લર પડી, કાહે ફિરાવે મોહે?
જો દિલ ફેરે આપના, તો રામ મિલાવું તોહે.
*
(૪૦૦) ભરમ ન ભાગા જીવકા, અનન્ત ધરાયે ભેખ,
સતગુરૂ સમજા બાહેરા, અંતર રહા અલેખ.
*
(૪૦૧) તનકો જોગી સબ કરે, મનકો કરે ન કોય,
મનકો જોગી જો કરે, સો ગુરૂ બાળક હોય.
*
(૪૦૨) મન મેલા તન ઉજળા, બગલા કપટી અંગ,
તાતે તો કઉવા ભલા, તન મન એકહી રંગ.
*
(૪૦૩) કવિતા કોટી કોટ હય, શિરકે મુંડે કોટ,
મનકે મુંડે દેખ કર, તા સંગ લિજે ઓટ.
*
(૪૦૪) માથા મુછ મુંડાય કે, કાયા ઘાટમ ઘોટ,
મનકો કાહે ન મુંડિયે, જામેં સબહિ ખોટ.

Categories: કબીરવાણી | Tags: | Leave a comment

સંતના લક્ષણ વિષે – કબીરવાણી


*
(૩૬૪) દયા ગરીબી બંદગી, સમતા શિલ સ્વભાવ,
એ તે લક્ષણ સાધકે, કહે કબીર સદભાવ.
*
(૩૬૫) માન નહિ અપમાન નહિ, ઐસે શિતલ સંત,
ભવ સાગર ઉતર પડે, તોરે જમકે દંત.
*
(૩૬૬) આશા તજે માયા તજે, મોહ તજે અરૂ માન,
હરખ શોક નિંદા તજે, સો કહે કબીર સંત જાન.
*
(૩૬૭) સંત સોઈ સહરાઈયે, જીન કનક કામિની ત્યાગ,
ઔર કછુ ઈચ્છા નહિ, નિશદિન રહે અનુરાગ.
*
(૩૬૮) હરિજન હારા હિ ભલા, જીત ન દે સંસાર,
હારા હરિપે જાયગા, જીતા જમકી લાર.
*
(૩૬૯) સુખકે માથે સિલ પડો, હરિ હિરદેસે જાય,
બલિહારી આ દુઃખકી પલ પલ રામ સંભરાય.
*
(૩૭૦) આપા ત્યાં અવગુણ અનંત, કહે સંત સબ કોય,
આપા તજ હરિકો ભજે, સંત કહાવે સોય.
*
(૩૭૧) હરિજન ઐસા ચાહિયે, જૈસા ફોફલ ભંગ,
આપ કરાવે ટુકરા, ઓર પરમૂખ રાખે રંગ.
*
(૩૭૨) તમ મન જીનકો નહિ, ન માયા મોહ સંતાપ,
 હરખ શોક આશા નહિં, સો હરિજન હર આપ.
*
(૩૭૩) સંતનકે મન ભય રહે, ભય ધર કરે બિચાર,
નિશદિન નામ જપવો કરે, બિસરત નહિં લગાર.
*
(૩૭૪) હરિજન કેવળ હોત હય, જાકો હરિકા સંગ,
બિપત પડે બિસરે નહિ, ચઢે ચોગણા રંગ.
*
(૩૭૫) આસન તો એકાન્ત કરે, કામિન સંગત દૂર,
શિતળ સંત શિરોમણિ, ઉનકા ઐસા નૂર.
*
(૩૭૬) આપા તજ હરિકો ભજે, નખશિખ તજે બિકાર,
જબ જીવનસેં નિરવેર, સાધ મતા હય સાર.
*
(૩૭૭) દેખો સબમેં રામ હય, એક હિ રસ ભરપૂર,
જૈસે ઉખતે સબ બના, ચિની સક્કર ગુર.
*
(૩૭૮) જબલગ નાતા જાતકા, તબલગ ભગત ન હોય,
નાતા તોરે હરિ ભજે, ભગત કહાવે સોય.
*
(૩૭૯) ચાર ચેન હરિ ભક્તકે, પ્રગટ દેખાઈ દેત,
દયા, ધર્મ, આધિનતા, પ દુઃખકો હર લેત.
*
(૩૮૦) હાટ હાટ હિરા નહિં, કંચનકા નહિં પહાડ,
સિંહનકા ટોલા નહિં, સંત બિરલા સંસાર.
*
(૩૮૧) સંત સંત સબ કોઈ કહે, સંત સમુદર પાર,
અનલ પંખકા કો એક હય, પંખકા કોટ હજાર.
*
(૩૮૨) સુરાકા તો દલ નહિ, ચંદનકા બન માંહિ,
સબ સમુદ્ર મોતી નહિ, યું હરિજન જગમાંહિ.
*
(૩૮૩) એક ઘડી આધી ઘડી, ભાવ ભજનમેં જાય,
સત સંગત પલ હિ ભલી, જમકા ધક્કા ન ખાય.
*
(૩૮૪) કબીર સેવા દો ભલી, એક સંત એક રામ,
રામ હય દાતા મુક્તિકા, સંત જપાવે નામ.
*
(૩૮૫) નિરાકાર હરિ રૂપ હય, પ્રેમ પ્રીત સો સેવ,
જો માંગે આકાર કો, તો સંતો પ્રત્યક્ષ દેવ.
*
(૩૮૬) સંત વૃક્ષ હરિનામ ફળ, સતગુરૂ શબ્દ બિચાર,
ઐસે હરિજન ના હતે, તો જળ મરતે સંસાર.

Categories: કબીરવાણી | Tags: | Leave a comment

Spiritual Diary (27/1)

Paramhansa Yogananda

January 27
Introspection

સામાન્ય રીતે બીજાનું પૃથક્કરણ કરવું અને વ્યક્તિત્વ મુજબ તેઓનું વર્ગીકરણ કરવુંએ વધતે ઓછે અંશે સરળ છે. ચુસ્ત પ્રમાણિકપણે પોતાના તરફ વિશ્લેષણની સર્ચ લાઈટ વાળવી એ ઘણું અઘરું છે. શું સુધારો કે પરિવર્તન જરૂરી છે તે શોધવા માટે તમારે તે જ કરવું જોઈએ. તમારા વ્યક્તિત્વને સારી રીતે જાણવાનો એક હેતુ એ છે કે બીજાને તમે શું અસર કરો છો. જાણે અજાણ્યે તમારા વ્યક્તિત્વને લોકો અનુભવે છે અને તેઓના પ્રતિભાવથી તેનો સંકેત મળે છે.

It is usually more or less easy to analyze others and classify them according to personality. It is often more difficult to turn the searchlight on one’s self in strict honesty, but that is what you must do in order to find out what improvement or change is necessary. One purpose in discovering your own personality is to know how you affect others. Consciously, or unconsciously, people feel your personality, and their reaction is a clue.

Sri Sri Paramhansa Yogananda
“Yogoda Satsanga Lessons”


જાન્યુઆરી મહિનાના બધા જ વિચારો વાંચવા માટે નીચેની લિન્ક ઉપર ક્લિક કરશો.
http://shreesava.files.wordpress.com/2009/12/spiritual-diary-january.pdf


Categories: Spiritual Diary | Tags: , | Leave a comment

સતસંગ વિષે – કબીરવાણી


*
(૩૨૭) સંત સમાગમ પરમ સુખ, આન અલ્પ સુખ કછુ ઓર,
માન સરોવર હંસ હય, બગલા ઠોરે ઠોર.
*
(૩૨૮)  ચંદન જૈસા સંત હય, સર્પ જૈસા સંસાર,
અંગહિસે લપટા રહે, પર છાંડે નહિં બિકાર.
*
(૩૨૯) સંત મિલે સુખ ઉપજે, દુષ્ટ મિલે દુઃખ હોય,
સેવા કિજે સંતકી, તો જનમ કૃતાર્થ સોય.
*
(૩૩૦) મીઠી વહેરી સંતકી, જામેં શીર અપાર,
હરિરસ જહાં ખુટે નહિ, પિવે વારંવાર.
*
(૩૩૧) હરિજન આવત દેખકે, ઉઠકે મિલિયે ધાય,
ન જાનું ઈસ વેશમેં, નારાયણ મિલ જાય.
*
(૩૩૨) હરિજન મિલે તો હરિ મિલે, મન પાય બિશ્વાસ,
હરિજન હરિકા રૂપ હય, જ્યું ફુલનમેં બાસ.
*
(૩૩૩) સંત મિલે તબ હરિ મિલે, કહિયે આદ ઓર અંત,
જો સંતનકો પરહરે, સો સદા તજે ભગવંત.
*
(૩૩૪) દર્શન પરસન સંતકા, કરતન કિજે કાંન,
જ્યું ઉદ્યમ ત્યું લાભ હય, જ્યું આળસ ત્યું હાન.
*
(૩૩૫) એક ઘડી આધી ઘડી, આધી ઉુનમેં આધ,
સંગત કરીયે સંતકી, તો કટે કોટ અપરાધ.
*
(૩૩૬) સાધુ નદી જલ પ્રેમરસ, તહાં પછાડો અંગ,
કહે કબીર નિર્મળ ભયે, સાધુ જનકે સંગ.
*
(૩૩૭) જા પલ દર્શન સંતકા, તા પલકિ બલિહારી,
સતનામ રસનાં બસેં, લિજૈ જન્મ સુધાર.
*
(૩૩૮) દરશન કરના સંતકા, દિનમેં કઈક બાર,
ચોમાસાકા મેઘ જ્યું, બહોત કરે ઉપકાર.
*
(૩૩૯) જીવન જોબન રાજમદ, અવિચલ રહા ન કોય,
જા દિન જાય સતસંગમેં, જીવનકા ફલ સોય.
*
(૩૪૦) રામ મિલનકે કારને, મોં મન ખડા ઉદાસ,
સત્ સંગતમેં શોધ લે, રામ ઉનોકે પાસ.
*
(૩૪૧) પરબત પરબત મેં ફિરા, કારન અપને રામ,
રામ સરિખા જન મિલા, તિને સરિયા કામ.
*
(૩૪૨) કરિયે નિત સતસંગકુ, બાધા સકલ મિટાય,
ઐસા અવસર ના મિલા, દુર્લભ નર તન પાય.
*
(૩૪૩) શરણે રાખો સાંઈયાં, પૂરો મનકી આશ,
ઓર ન મેરે ચાહિયે, સંત મિલનકી આશ.
*
(૩૪૪) કલયુગમેં એક નામ હય, દુજા સરૂપ હય સંત,
સાચે મનસે સેવિયે, તો મિટે કરમ અનંત.
*
(૩૪૫) મથુરા ભાવે દ્વારકા, ભાવે જા જગન્નાથ,
સત સંગત હરિભક્તિ બિના, કછુ ન આવે કામ.
*
(૩૪૬) સંત જહાં સુમરન સદા, આઠો પહોર અભૂલ,
ભર ભર પિવે રામરસ, પ્રેમ પિલાયા કુલ.
*
(૩૪૭) ફુટા મન બદલાય દે, સાધુ બડે સોનાર,
તુટી હોવે રામસે, ફેર સંધાવન હાર.
*
(૩૪૮) ઈષ્ટ મિલે મન મિલે, મિલે સકલ રસ રીતી,
કહે કબીર તહાં જાઈએ, યેહ સંતનકી પ્રિતી.
*
(૩૪૯) કથા કિરતન કરનકી, જાકે નિશદિન રીતી,
કહે કબીર વા દાસસોં, નિશ્ચય કીજે પ્રિતી.
*
(૩૫૦) કથા કિરતન રાતદિન, જાકે ઉદ્યમ યેહ,
કહે કબીર તા સાધકે, ચરણ કમલકી ખેહ.
*
(૩૫૧) કથા કિરતન છાંડકે, કરે જો ઓર ઉપાય,
કહે કબીર તા સાધકે, પાસ કોઈ મત જાય.
*
(૩૫૨) કામ કથા સુનિયે નહિ, સુનકે ઉપજે કામ,
કહે કબીર બિચારકે, બિસર જાય હરિ નામ.
*
(૩૫૩) કથા કિરતન સુનનકો, જો કોઈ કરે સ્નેહ,
કહે કબીર તા દાસકો, મુક્તિમેં નહિં સંદેહ.
*
(૩૫૪) રાજ દ્વાર ન જાઈએ, જો કોટિક મિલે હેમ,
સુપચ ભગતકે જાઈએ, એ બિષ્ણુકા નેમ.
*
(૩૫૫) સંગત કિજે સાધકી, જ્યું ગાંધીકે પાસ,
ગાંધી કછુ લે દે નહિં, તોઉ આવે વાસ સુવાસ.
*
(૩૫૬) સંગત કિજે સાધકી, સાહેબ કિજે યાદ,
સુકૃતકી વાહિ ઘડી, બાકી દિન બરબાદ.
*
(૩૫૭) સંગત કિજે સંતકી, કદી ન નિર્ફળ હોય,
લોહા પાસ પરસતે, સો ભી કંચન હોય.
*
(૩૫૮) સંગત કિજે સાધકી, કદી ના નિર્ફળ હોય,
ચંદન હોસી બાવલા, લીંબુ કહે ન કોય.
*
(૩૫૯) સંગત કિજે સંતકી, હરે સબકી બ્યાધ,
ઓછી સંગત નીચકી, આઠો પહોર ઉપાધ.
*
(૩૬૦) સો દિન ગયા અકાજમેં, સંગત ભયિ ના સંત,
પ્રેમ બિના પશુ જીવના, ભાવ બિના ભટકંત.
*
(૩૬૧) સંત મિલે તબ હરિ મિલે, યું સુખ મિલે ન કોય,
દર્શન તે દુર મન કરે, મન અતી નિર્મળ હોય.
*
(૩૬૨) હરિ મિલા તબ જાનિયે, દર્શન દેવે સંત,
મનસા વાચા કર્મણા, મિટે કરમ અનન્ત.
*
(૩૬૩) પુષ્પમેં જ્યું બાસ હય, બ્યાપ રહા સબ માંહિ,
 સન્તો સોહિ પાઈયે, ઔર કહું કછું નાહિ.

Categories: કબીરવાણી | Tags: | 1 Comment

Spiritual Diary (26/1)

Paramhansa Yogananda

January 26
Introspection

તમે તમારી જાતને વધુ ને વધુ લાગણીપ્રધાન, આડંબરી અથવા વાતોડિયા જુઓ તો તમે પીછે હઠ કરો છો. તમારી જાતનું પૃથક્કરણ કરવું અને તમે ગઈકાલ કરતાં આજે વધુ સુખી છો કે કેમ તે જાણવું તે ઉત્તમ પરીક્ષણ છે. આજે તમે વધુ સુખી છો તેવું અનુભવો તો તમે પ્રગતિ કરો છો અને આ સુખની અનુભૂતિ ચાલુ રહેવી જોઈએ.

If you find that every day you are becoming either touchy, finicky, or gossipy, then you know that you are going backward. The best test is to analyze yourself and find out whether you are happier today than you were yesterday. If you feel that you are happier today, then you are progressing; and this feeling of happiness must continue.

Sri Sri Paramhansa Yogananda
“Yogoda Satsanga Lessons”


જાન્યુઆરી મહિનાના બધા જ વિચારો વાંચવા માટે નીચેની લિન્ક ઉપર ક્લિક કરશો.
http://shreesava.files.wordpress.com/2009/12/spiritual-diary-january.pdf


Categories: Spiritual Diary | Tags: , | Leave a comment

સદગુરૂ વિષે – કબીરવાણી


*
(૨૮૧) સુમરન મારગ સાચકા, સદગુરૂ દિયે બતાય,
શ્વાસ ઉચ્છવાસે સુમરતા, એક દિન મિલ્યા આય.
*
(૨૮૨) પ્રેમ બિના ધીરજ નહિં, બિરહે બિના બૈરાગ,
સદગુરૂ બિના મિટે નહિં, મન મનમાંકા દાગ.
*
(૨૮૩) પુરાહિ સદગુરૂ બિના, હિરદા શુદ્ધ ન હોય,
મનસા વાચા કર્મના, સુન લિજે સબ કોય.
*
(૨૮૪)  ગુરૂ બિન જ્ઞાન ન ઉપજે, ગુરૂ બિન મટે ન ભેવ,
ગુરૂ બિન સંશય ન મિટે, જય જય જય ગુરૂ દેવ.
*
(૨૮૫) ગુરૂ બિન જ્ઞાન ન ઉપજે, ગુરૂ બિન મિલે ન મોક્ષ,
ગુરૂ બિન લખે ન સત્યકો, ગુરૂ બિન મિટે ન દોષ.
*
(૨૮૬) ગુરૂ નારાયણ રૂપ હય, ગુરૂ જ્ઞાનકો ઘાટ,
સદગુરૂ બચન પ્રતાપસે, મનકે મિટે ઉચાટ.
*
(૨૮૭) સદગુરૂ કે મહિમા અનંત, જીને અનંત કિયા ઉપકાર,
અનંત લોચન ઉઘાડ્યા, અનંત દિખાવન હાર.
*
(૨૮૮) સદગુરૂ સમાન કો નહિં, સપ્ત દ્વિપ નવ ખંડ,
તિન લોક ના પાઈયે, ઔર એકબિસ બ્રહ્માંડ.
*
(૨૮૯) તિર્થમેં ફળ એક હય, સંત મિલે ફળ ચાર,
સદગુરૂ મિલે અનેક ફળ, કહે કબીર બિચાર.
*
(૨૯૦) હરિ કૃપા તબ જાનીયે, દે માનવ અવતાર,
ગુરૂ કૃપા તબ જાનીયે, જબ છોડાવે સંસાર.
*
(૨૯૧) જાકે શીર ગુરૂ જ્ઞાની હય, સોહિ તરત ભવ માંહે,
ગુરૂ બિન જાનો જન્તકો, કબુ મુક્તિ સુખ નાહે.
*
(૨૯૨) સદગુરૂ કે ભુજ દોઈ હય, ગોવિંદકે ભુજ ચાર,
ગોવિંદસે સબ કુછ સરે, પર ગુરૂ ઉતારે પાર.
*
(૨૯૩) સદગુરૂ સતકા શબ્દ હય, જીને સત્ દિયા બતાય,
જો સતકો પકડ રહે, તો સતહિ માંહે સમાય.
*
(૨૯૪) દેવી બડી ન દેવતા, સુરજ બડા ન ચંદ,
આદ અંત દોનો બડે, કે ગુરૂ કે ગોવિંદ.
*
(૨૯૫) હરિ રૂઠે ગત એક હય, ગુરૂ શરણાગત જાય,
ગુરૂ રૂઠે ગત એકો નહિ, હરિ ન હોય સમાય.
*
(૨૯૬) ગુરૂ ગોવિંદ દોનોં ખડે, કિસકો લાગું પાય,
બલિહારી ગુરૂદેવકી, જીને ગોવિંદ દિયા બતાય.
*
(૨૯૭) પુજા ગુરૂકી કિજીયે, સબ પુજા જેહીમાંય,
જબલગ સિંચે મુખ તરૂ, શાખા પત્ર અઘાય.
*
(૨૯૮) સદગુરૂકા એક દેશ હય, જો બસી જાને કોય,
કૌઆ તે હંસ હોત હય, જાત વરણ કુલ ખોય.
*
(૨૯૯) સબ કછુ ગુરૂ પાસ હય, પાઈયે અપને ભાગ,
સેવક મન સોંપી રહે, નિશદિન ચરણે લાગ.
*
(૩૦૦) ગુરૂ ગુંગા ગુરૂ બાવરા, ગુરૂ દેવનકા દેવ,
જો તું શિષ્ય શ્યાના, તો કર ગુરૂકી સેવ.
*
(૩૦૧) શબ્દ બિચારી જો ચલે, ગુરૂ મુખ હોય નેહાલ,
કામ ક્રોધ બ્યાપે નહિં, કબ ન ગ્રાસે કાલ.
*
(૩૦૨) ગુરૂ મહિમા ગાવત સદા, મન અતિ રાખી મોદ,
સો ભવ ફિર આવત નહિં, બેઠ પ્રભુકી ગોદ.
*
(૩૦૩) સંશય ખાયા સકળ જુગ, સંશય કોઈ ન ખાય,
જે બોધ્યા ગુરૂ અક્ષરા, સંશય ચુન ચુન ખાય.
*
(૩૦૪) પૂરા સદગુરૂ સેવતાં, અંતર પ્રગટે આપ,
મનસા વાચા કર્મણા, મિટે જનમકે તાપ.
*
(૩૦૫) ગુરૂ ગોવિંદ એક હય, દુજા હય ૐકાર,
આપા મેટ જીવત મરે, તબ પાવે દિદાર.
*
(૩૦૬) જમદ્વારે જમદૂત મિલે, કરતે ખેંચાતાન,
ઉનસે કબુ ન છુટતે, ફિરતે ચારો ખાન.
*
(૩૦૭) ચાર ખાનમેં ભરમતે, કબૂ ન લેતે પાર,
સો તોકો ફેરા મિટા, સદગુરૂકા ઉપકાર.
*
(૩૦૮) જ્ઞાન પ્રકાશી ગુરૂ મિલા, સો બિસર મત જાય,
જબ ગોવિંદ કૃપા કરી, તબ ગુરૂ મિલ્યા આય.
*
(૩૦૯) ભલા ભયા જો ગુરૂ મિલા, તીન તેં પાયા જ્ઞાન,
ઘટ હિ ભિતર ચૌતરા, ઔર ઘટ માંહિ દીવાન.
*
(૩૧૦) હોંશ ન રાખું મનમેં, ગુરૂ હય પ્રત્યક્ષ દેવ,
પ્રેમ સાથ મન લે મિલું, નિશદિન કરૂં સેવ.
*
(૩૧૧) ગુરૂ સેવા જન બંદગી, હરિ સુમરન બૈરાગ,
એ ચારો જબ મિલે, પુરન હોવે ભાગ.
*
(૩૧૨) ગુરૂ લાગા તબ જાનીયે, મિટે મોહ તન તાપ,
હરખ શોક દાજે નહિ, તબ હર આપો આપ.
*
(૩૧૩) કાન ફુકા ગુરૂ હદકા, બેહદકા ગુરૂ નાહિ,
બેહદકા સદગુરૂ હય, સોચ કરો મન માંહિ.
*
(૩૧૪) ગુરૂ લોભી શિષ્ય લાલચી, દોનોં ખેલે દાવ,
દોનો બુજે બાપડે, બેઠે પથ્થરકી નાવ.
*
(૩૧૫) જાકા ગુરૂ હય લાલચી, દયા નહિં શિષ્ય માંહિ,
ઓ દોનોકુ ભેજીયે, ઉજ્જડ કુવા માંહિ.
*
(૩૧૬) ગુરૂ સબ કહા કરો, ગુરૂહિ ગુરમે ભાવ,
સો ગુરૂ કાહે કિજીયે, જો નહિ બતાવે દાવ.
*
(૩૧૭) બંધે સો બંધે મિલા, છુટે કોન ઉપાય,
સંગત કરીએ નિર્બંધકી, પળમેં દિયે છુટાય.
*
(૩૧૮) પુરાહિ સદગુરૂ ના મિલા, રહા અધુરા શિખ,
સ્વાંગ જતિકા પહેરકે, ઘર ઘર માંગે ભીખ.
*
(૩૧૯) સદગુરૂ ઐસા કિજીયે, તત્ દિખાવે સાર,
પાર ઉતારે પલકમેં, દર્પન દે દાતાર.
*
(૩૨૦) કબીર! ગુરૂ ગરવા મિલા, રલ ગયા આટા લોન,
જાત પાત કુલ મિટ ગઈ, તબ નામ ધરેંગે કોન.
*
(૩૨૧) સદગુરૂ સાચા સુરવા, જ્યું તાતે લોહ લુહાર,
કસની દે નિર્મળ કિયા, તાપ લિયા તતસાર.
*
(૩૨૨) સદગુરૂ હમસે રીઝકર, એક કહા પ્રસંગ,
બાદલ બહ્યા પ્રેમકા, ભીજ ગયા સબ સંગ.
*
(૩૨૩) બલિહારી ગુરૂ આપકી, પલ પલમેં કંઈ બાર,
પશુ ફેટ હરિજન કિયે, કરત ન લાગી વાર.
*
(૩૨૪) ગુરૂ પુજાવે સંતકો, સંત કહે ગુરૂ પુજ,
આમન સામન પુજતા, પડી આગમકી સુજ.
*
(૩૨૫) કબીર કહે સો દિન બડો, જા દિન સાધ મિલાય,
આંખ ભર ભર ભેટીયે, પાપ શરીરા જાય.
*
(૩૨૬) સાધ મિલે સાહેબ મિલે, અંતર રહી ના રેખ,
મનસા બાચા કર્મણા, સાધુ સાહેબ એક.
*

Categories: કબીરવાણી | Tags: | 1 Comment

Spiritual Diary (25/1)

Paramhansa Yogananda

January 25
Introspection

કોઈ પણ વસ્તુ કે જેના વિશેની જાણકારી હોય તેના સંબધિત સ્પંદનો તમારામાં હોય છે. જેઓ બીજી વ્યક્તિઓમાં દૂષણો જોવામાં અને તે બાબતે અભિપ્રાય બાંધવામાં ઝડપી હોય છે, તે દૂષણોના બીજ તેના પોતાનામાં પડેલા હોય છે. પવિત્ર અને ઉચ્ચ સ્પંદનોના મનોભાવવાળી દેવતૂલ્ય વ્યક્તિ જેનો સંપર્ક કરે છે, તેનામાંના પ્રભુના તણખાથી હંમેશા સચેત હોય છે અને તેના સ્પંદનોના ક્ષેત્રમાં જે કોઈ આવે તેના સ્પંદિત બળને તેના ચુંબકીય આત્મીય સ્પંદનો વડે વધુ તિવ્રતાથી ખેંચે છે.

Anything of which you are cognizant has a relative vibration within yourself. One who is quick to see and judge evil in other persons has the seed of that evil within himself. The God-like person of pure and high vibrational tone is always aware of the God-spark in all he contacts, and his magnetic soul vibration draws to greater intensity that vibrational force in those who come within his vibrational range.

Sri Sri Paramhansa Yogananda
“Yogoda Satsanga Lessons”


જાન્યુઆરી મહિનાના બધા જ વિચારો વાંચવા માટે નીચેની લિન્ક ઉપર ક્લિક કરશો.
http://shreesava.files.wordpress.com/2009/12/spiritual-diary-january.pdf


Categories: Spiritual Diary | Tags: , | 1 Comment

સ્મરણ વિષે – કબીરવાણી



(૨૨૫) સુમરનસે સુખ હોત હય, સુમરસે દુઃખ જાય,
કહે કબીર સુમરન કિયે, સ્વામિ માંહિ સમાય.
*
(૨૨૬) કબીરા સુમરન સાર હય, ઓર સકલ જંજાળ,
આદી અંત સબ શોધીયા, દુજા દીસે કાલ.
*
(૨૨૭) કબીરા નિજ સુખ રામ હય, દુજા દુઃખ અપાર,
મનસા બાચા કર્મના, નિશ્ચય સુમરન સાર.
*
(૨૨૮) રામ નામકે લેત હિ, હોત પાપકા નાશ,
જૈસી ચન્ગિ અગ્નિકી, પડી પુલાને ઘાસ.
*
(૨૨૯) નામ જો રતી એક હય, પાપ જો રતી હજાર,
એક રતી ઘટ સંચરે, જાર કરે સબ છાર.
*
(૨૩૦) રામ નામકી ઔષધિ, સદગુરૂ દિયે બતાય,
ઔષધ ખાય પચી રહે, તાકે બેદ ન જાય.
*
(૨૩૧) સબ મંત્રકા બીજ હય, રામ નામ તત્સાર,
જે કો જન હિરદેં ગરેં, સો જન ઉતરે પાર.
*
(૨૩૨) રામ કહો મન વશ કરો, એહિ બડા હય અર્થ,
કાહેકો પઢ પઢ મરોં, કૌટહિ જ્ઞાન ગહન્થ.
*
(૨૩૩) જીને નામ લિયા ઉને સબ કીયા, સબ શાસ્ત્રકા ભેદ,
બિના નામ નર્કે ગયે, પઢ પઢ ચારો વેદ.
*
(૨૩૪) એકહિ શબ્દમેં સબહિ કહા, સબહિ અર્થ બિચાર,
ભજીયે કેવળ રામકો, તજીયે બિષયહિ બિકાર.
*
(૨૩૫) કબીરા હરિકે નામસે, કૌટ બિઘન ટળ જાય,
રાઈ સમાન બસુદરા, કૈટેક કાષ્ટ જણાય.
*
(૨૩૬) સુખમેં સુમરન ના કરે, દુઃખમેં કરે સબ કોય,
સુખમેં જો સુમરન કરે, તો દુઃખ કહાં કે હોય.
*
(૨૩૭) સુખમેં સુમરન ના કરે, દુઃખમેં કરે જો યાદ,
કહે કબીર તા દાસકી, કૌન સુને ફરિયાદ.
*
(૨૩૮) બિપત્તભલી હરિ નામ લેત, કાયા કસોટી દુઃખ,
રામ બિનાં કિસ કામકી, માયા સંપત સુખ.
*
(૨૩૯) હરિ સુમરન કોઢી ભલા, ગલી ગલી પડે ચામ,
કંચન દેહ જલાય દે, જો નહિં ભજે હરિ નામ.
*
(૨૪૦) જા ઘર સંત ન સેવિયા, હરિ કો સુમરન નાહે,
સો ઘર મરહટ સરિખા, ભુત બસોં તે માંહે.
*
(૨૪૧) રામ ના તો રતન હય, જીવ જતન કરી રાખ,
જબ પડેગી સંકટી, તબ રાખે રઘુનાથ.
*
(૨૪૨) જબ જાગે તબ રામ જપ, સોવત રામ સંભાર,
ઉઠત બેઠત આત્મા, ચાલત હિ રામ ચિતાર.
*
(૨૪૩) જીતને તારે ગગનમેં, ઈતને શત્રુ હોય,
કૃપા હોય શ્રીરામકી, તો બાલ ન બાંકો હોય.
*
(૨૪૪) જો કોઈ સુમરન અંગકો, પાઠ કરે મન લાય,
ભક્તિ જ્ઞાન મન ઉપજે, કહે કબીર સમજાય.
*
(૨૪૫) જપ તપ સંયમ સાધના, સબ સુમરનકે માંહિ,
કબીર જાને યા રામજન, સુમરન સમ કછુ નાંહિ.
*
(૨૪૬) સહકામી સુમરન કરે, પાવે ઉત્તમ ધામ,
નિષ્કામી સુમરન કરે, પાવે અવિચળ નામ.
*
(૨૪૭) પથ્થર પુંજે હરિ મિલે, તો મેં પુંજું ગિરિરાય,
સબસે તો ચક્કિ ભલી, કે પિસ પિસકે ખાય.
*
(૨૪૮) દેહ નિરંતર દેહરા, તામેં પ્રત્યક્ષ દેવ,
રામ નામ સુમરન કરો, કહાં પથ્થરકી સેવ.
*
(૨૪૯) પથ્થર મુખ ના બોલહિ, જો શિર ડારો કુટ,
રામ નામ સુમરન કરો, દુજા સબહિ જુઠ.
*
(૨૫૦) કુબુદ્ધિકો સુઝે નહિં, ઉઠ ઉઠ દેવલ જાય,
દિલ દેહેરાકી ખબર નહિં, પથ્થર તે કહાં પાપ.
*
(૨૫૧) પથ્થર પાની પુંજ કર, પચ પચ મુવા સંસાર,
ભેદ નિરાલા રહ ગયા, કોઈ બિરલા હુવા પાર.
*
(૨૫૨) મક્કે મદિને મેં ગયા, વહાંભી હરકા નામ,
મેં તુજ પુછું હે સખી, કિન દેખા કિસ ઠામ.
*
(૨૫૩) રામ નામ સબ કોઈ કહે, ઠગ ઠાકોર ઔર ચોર,
ધ્રુવ પ્રહલાદ સબ તર ગયે, એહિ નામ કછુ ઓર.
*
(૨૫૪) શુદ્ધ બિન સુમરન નહિ, ભાવ બિન ભજન ન હોય,
પારસ બિચ પરદા રહા, ક્યું લોહા કંચન હોય.
*
(૨૫૫) સુમરન સિદ્ધિ યું કરો, જૈસે દામ કંગાળ,
કહે કબીર બિસરે નહિ, પલ પલ લેત સંભાળ.
*
(૨૫૭) જૈસી નૈયત હરામપે, ઐસી હરસે હોય,
ચલા જાવે વૈકુંઠમેં, પલ્લા ન પકડે કોઈ.
*
(૨૫૮) બાહેર ક્યા દિખલાઈયે, અંતર કહિયે રામ,
નહિ મામલા ખલ્કસેં, પડા ધનિસેં કામ.
*
(૨૫૯) માલા તો કરમેં ફિરે, જીભ ફિરે મુખ માંહિ,
મનવા તો ચૌદિશ ફીરે, ઐસો સુમરન નાહિ.
*
(૨૬૦) સુમરન ઐસો કિજીયે, ખરે નિશાને ચોટ,
સુમરન ઐસો કિજીયે, હલે નાહિ જીભ હોઠ.
*
(૨૬૧) હોઠ કંઠ હાલે નહિ, જીભ્યા ન નામ ઉચ્ચાર,
ગુપ્ત સુમરન જો ખેલે, સો હિ હંસ હમાર.
*
(૨૬૨) અંતર ‘હરિ હરિ’ હોત હય, મુખકી હાજત નાંહિ,
સહેજે ધુન લાગી રહે, સંતનકે ઘટ માંહિ.
*
(૨૬૩) અંતર જપીયે રામજી, રોમ રોમ રન્કાર,
સહેજે ધુન લાગી રહે, એહિ સમરન તત્સાર.
*
(૨૬૪) સુમરન સુરતિ લગાયકે, મુખસે કછુ ના બોલ,
બાહેર કે પટ દેય કે, અંતર કે પટ ખોલ.
*
(૨૬૫) લેહ લાગી તબ જાનિયે, કબુ છુટ ન જાય,
જીવતહિ લાગી રહે, મુવા માંહિ સમાય.
*
(૨૬૬) બુંદ સામાના સમુદ્રમેં, જાનત હય સબ કોય,
સમુદ્ર સમાના બુંદમેં, જાને બીરલા કોય.
*
(૨૬૭) ભક્ત દ્વાર હય સાંકડા, રાઈ દસમા ભાય,
મન હિ જબ રાવત હો રહા, ક્યું કર શકે સમાય.
*
(૨૬૮) રાઈ બાંતા બિસવા, ફિર બિસનકા બિસ,
ઐસા મનવા જો કરે, તાહિ મિલે જગદીશ.
*
(૨૬૯) મેરા મન સુમરે રામકો, મનમેં રામ સમાય,
મનહિ જબ રામ હો રહા, તો શિશ નમાવું કાંય?
*
(૨૭0) કબીર! મન નિશ્ચલ કરો, ગોવિંદકે ગુન ગાય,
નિશ્ચલ બિના ન પાઈયે, કોટિક કરો ઉપાય.
*
(૨૭૧) માલા જપું ન કર જપું, મુખસે કહું ન રામ,
રામ હમેરા હમકો જપે, મેં બેઠા રહું વિશ્રામ.
*
(૨૭૨) નામ બિસારે દેહકા, જીવ દશા સબ જાય,
જબ હિ છોડે નામકો, સબહિ લાગે પાય.
*
(૨૭૩) રામ જપે અનુરાગસે, સબ દુઃખ ડાલે ધોય,
બિશ્વાસે તો હરિ મિલે, લોહા કંચન હોય.
*
(૨૭૪) રામ નામ પુકારતાં, મિટા મોહ દુઃખ દ્વંદ,
મનકી દુબ્ધા તબ ગઈ, જબ ગુરૂ મિલે ગોવિંદ.
*
(૨૭૫) નિશદીન એક પલકહિ, જો કહેવે રામ કબિર,
તાકે જનમ જનમકે, જહેં પાપ શરીર.
*
(૨૭૬) કલ્યુગમેં જીવન અલ્પ હય, કરીયે બેગ સંભાર,
તપ સાધન કછુ ના બને, તાતે નામ સંભાર.
*
(૨૭૭) નામ નૈનનમેં રમી રહા, જાને બિરલા કોય,
જાકુ મિલીયા સદગુરૂ, તાકુ માલમ હોય.
*
(૨૭૮) રાજા રાણા ના બડા, બડા જો સુમરે રામ,
તાહિ તે જન બડો, જો સુમરે નિજ નામ.
*
(૨૭૯) કબીર! મેં માંગું એ માંગના, પ્રભુ દિજે મોહે સોય,
સંત સમાગમ હરિ કથા, હમારે નિશદિન હોય.
*
(૨૮0) મુગટ જટા માંગું નહિં, ભક્તિ દાન દિજો મોહે,
ઓર કછુ માંગું નહિં, નિશદિન જાચું તોહે.
*

Categories: કબીરવાણી | Tags: | Leave a comment

સુખ વિષે – કબીરવાણી



(૨૧૬) સુખકે માથે સિલ પડે, હરિ હીરદેસે જાય,
બલિહારી આ દુઃખકી, કે પળ પળ રામ સંભરાય.
*
(૨૧૭) સુખી સુખી સબ કોઈ કહે, સુખમેં જાનત નાય,
સુખી સ્વરૂપ આત્મ અમર, જો જાણે સુખ પાય.
*
(૨૧૮) કબીર! તલબ ન છોડીયે, જબ લગ ઘટમેં પ્રાણ,
કોઈક દિન શ્રી રામકો, ભજન પડેંગી કાંન.
*
(૨૧૯) કબીર! તલબ ન છોડીયે, નિશ્ચલ લિજે નામ,
મનખ મજુરી દેત તો, ક્યું કર રાખે રામ.
*
(૨૨૦) અનહોની પ્રભુ કર શકે, હોનાર મિટ જાય,
કબીર! ઈન સંસારમેં, રામભજન સુખ દાય.
*
(૨૨૧) સબી રસાયન મેં કરી, હરિસા ઔર ન કોય,
રતી એક ઘંટમેં સંચરે, સબ તન કંચન હોય.
*
(૨૨૨) કહેતા હું, કહેત જાત હું, સુનતા હય સબ કોઈ,
રામ કહે ભલ હોયગી, નહિં તો ભલા ન હોય.
*
(૨૨૩) કહે કબીર પુકારકે, એ લેવો વ્યવહાર,
રામ નામ જાને બિના, બુંડી મુવા સંસાર.
*
(૨૨૪) ભુપ દુઃખી, અબુધ દુઃખી, દુઃખી રંક બિપરીત,
કહે કબીર એ સબ દુઃખી, સુખી સંત મનજીત.
*

Categories: કબીરવાણી | Tags: | Leave a comment

સંસાર વિષે – કબીરવાણી



(૨૦૫) જળતી આઈ વાદલી, બરખન લાગા અંગાર,
ઉઠ કબીરા દોડ જા, દાઝત હય સંસાર.
*
(૨૦૬) સંસાર સારા સબ દુઃખી, ખાવે ઓર રોવે,
દાસ કબીરા યું દુઃખી, ગાવે ઓર રોવે.
*
(૨૦૭) સુખિયા ઢુંઢત મેં ફિરૂં, સુખિયા મિલે ન કોય,
જે કો આગે દુઃખ કહું, સો પહેલા ઉઠે રોય.
*
(૨૦૮) જે કો આગે એક કહું, સો કહે એકબિસ,
એકહિસે મેં દાઝ્યા, તો કહાં કાઢું બિસ.
*
(૨૦૯) બાસુર સુખ ન રૈન સુખ, ન સુખ ધુપ ન છાંય,
કે સુખ શરણે રામકે, કે સુખ સંતો માંય.
*
(૨૧૦) સ્વર્ગ મૃત્યુ પાતળમેં, પુર તિન સુખ નાંય,
સુખ સાહેબકે ભજનમેં, ઓર સંતનકે માંય.
*
(૨૧૧) સંપત દેખ નવ હરખિયે, બિપત દેખ મત રોય,
સંપત હય તહાં બિપત હય, કર્તા કરે સો હોય.
*
(૨૧૨) લક્ષ્મી કહે મેં નિત નવી, કિસકી ન પૂરી આશ,
કિતને સિંહાસન ચઢ ચલે, કિતને ગયે નિરાશ.
*
(૨૧૩) સંપત તો હરિ મિલન, બિપત રામ વિયોગ,
સંપત બિપત રામ કહા, આંન કહે સબ લોગ.
*
(૨૧૪) હમ જાને યે ખાયગે, બહુત જમા કિયો માલ,
જ્યું કા ત્યું રહે ગયા, પકડ ગયા બે કાલ.
*
(૨૧૫) ધન ઐસા સાંચિયે, જો ધન આગે હોય,
મુંઢ માથે ગાંઠરી, જાત ન દેખા કોય.
*

Categories: કબીરવાણી | Tags: | Leave a comment

Create a free website or blog at WordPress.com.