કર્મ અને તેના ફળ વિષે – કબીરવાણી


*
(૪૭૯) કહેતા હય કરતા નહિં, મુહકા બડા લબાર,
કાલા મુંહ લે જાયગા, સાહેબ કે દરબાર.
*
(૪૮૦) કથની કથી તો ક્યા ભયા, કરણી નહિ કરાય,
કાલબુતકા કોટ જ્યું, દેખત હી દેહ જાય.
*
(૪૮૧) કહેના મીઠી ખાંડ સી, કરના બિખ કી લોય,
જ્યું કહેની ત્યું રહેન રહે, તો બિખકા અમૃત હોય.
*
(૪૮૨) જૈસી બાની મુખ કહે, તૈસી ચાલે નાહિ,
મનુષ્ય નહિ વે શ્વાન હય, બાંધે જમપુર જાહિ.
*
(૪૮૩) કથની બકની છોડ દે, રહેની સે ચિત્ત લાય,
નિરખી નીર પીયે બિના, કબહુ પ્યાસ ન જાય.
*
(૪૮૪) કથતે બકતે પચ ગયે, મુરખ કોટ હજાર,
કથની કાચી પડ ગઈ, રહેની રહી સો સાર.
*
(૪૮૫) જૈસી બાની મુખ કહે, તૈસી ચાલે ચાલ,
સાહેબ સંગ લાગા રહે, તબ હી હોય નેહાલ.
*
(૪૮૬) કથની કરે સો પુત હમારા, બેદ પઢે સો નાતી,
રહેણી રહે સો ગુરૂ હમારા, હમ હય તાકૈ સાથી.
*
(૪૮૭) કુલ કરણી છુટે નહિં, જ્ઞાન હિ કથે અગાધ,
કહે કબીર તા દાસકો, મુખ દેખે અપરાધ.
*
(૪૮૮) રહેણી કે મેદાનમેં, કથની આવે જાય,
કથની પીસે પિસના, રહેણી અમલ કમાય.
*
(૪૮૯) એરણ કી ચોરી કરે, કરે સુઈકા દાન,
ઉંચા ચઢ કર દેખતે, કૈતિક દૂર વિમાન.
*
(૪૯0) મનમાં હી ફુલા કરે, કરતા હું મય ધરમ,
કોટ કરમ શિરપે ધરે, એક ન ચિન્હે બ્રહ્મ.
*
(૪૯૧) તિરથ ચલા નહાનેકો, મન મેલા ચિત્ત ચોર,
એકહુ પાપ ન ઉતરા, લાયા મન દસ ઓર.
*
(૪૯૨) નાહ્યે ધોયે ક્યા ભયો, મનકો મેલ ન જાય,
મીન સદા જલમેં રહે, ધોવે કલંધ ન જાય.
*
(૪૯૩) જૈસી કરણી આપકી, તૈસાહિ ફળ લે,
કુંડે કરમ કમાય કે, સાંઈયાં દોષ ન દે.
*
(૪૯૪) રામ ઝરૂખે બેઠકે,સબકા મુજરા લેત,
જીસકી જૈસી ચાકરી, તિનકો તૈસા દેત.
*
(૪૯૫) સાહેબકે દરબારમેં, સાચેકો સિરપાવ,
જુઠા તમાચા ખાયગા, ક્યા રંક ક્યા રાવ.
*
(૪૯૬) સાંઈયાંકે દરબારમેં, કમી કછુ હય નાંહિ,
બંદા મોજ ન પાવહિ, તો ચુક ચાકરી માંહિ.
*
(૪૯૭) સાહેબકે દરબારમેં, ક્યું કર પાવે દાદ?
પહેલે કામ બુરા કરે, બાદ કરે ફરિયાદ.
*
(૪૯૮) દાતા નદી એક સમ,સબ કોઈકો દેત,
હાથ કુંજ જીસકા જૈસા, તૈસાહી ભર લેત.
*
(૪૯૯) કરતા કે તો ગુણ ગણે, અવગુણ એકે નાહિ,
જો દિલ ખોજું આપના, સબ અવગુણ મુજમાંહિ.
*
(૫૦૦) જો તોકો કાંટા બુવે, તોકો તું બો ફુલ,
તોકો ફુલપે ફુલ હય, વાકો કાંટા સૂલ.
*
(૫૦૧) આપન ભલે ઠગાઈએ, ઓર ન ઠગીયે કોઈ,
આપ ઠગાયે સુખ ઉપજે, પર ઠગીયા દુઃખ હોય.
*
(૫૦૨) કહેતા હું કહે જાત હું, દેતા હું હેલા,
ગુરૂકી કરણી ગુરૂ તીરેં, ઓર ચેલાકી ચેલા.
*
(૫૦૩) કબીર! હમ ઘર કીયા, ગલ કટોંકે પાસ,
કરેગા સો પાવેગા, તું ક્યું ફિરે ઉદાસ?
*
(૫૦૪) એક હમારી શિખ સુન, જો તું હુવા હય શેખ,
કરૂં કરૂં તું ક્યા કહે, ક્યા કિયા હય દેખ?
*
(૫૦૫) જબ તું આયો જગતમેં, લોક હસે તું રોય,
ઐસી કરણી ના કરો, કે પીછે હસે સબ કોય.
*
(૫૦૬) જૈસી કથની મેં કથી, તૈસી કથે ન કોઈ,
કરણીસેં સાહેબ મિલે, કથની જુઠી હોય.

Categories: કબીરવાણી | Tags: | Leave a comment

Post navigation

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: