સ્મરણ વિષે – કબીરવાણી



(૨૨૫) સુમરનસે સુખ હોત હય, સુમરસે દુઃખ જાય,
કહે કબીર સુમરન કિયે, સ્વામિ માંહિ સમાય.
*
(૨૨૬) કબીરા સુમરન સાર હય, ઓર સકલ જંજાળ,
આદી અંત સબ શોધીયા, દુજા દીસે કાલ.
*
(૨૨૭) કબીરા નિજ સુખ રામ હય, દુજા દુઃખ અપાર,
મનસા બાચા કર્મના, નિશ્ચય સુમરન સાર.
*
(૨૨૮) રામ નામકે લેત હિ, હોત પાપકા નાશ,
જૈસી ચન્ગિ અગ્નિકી, પડી પુલાને ઘાસ.
*
(૨૨૯) નામ જો રતી એક હય, પાપ જો રતી હજાર,
એક રતી ઘટ સંચરે, જાર કરે સબ છાર.
*
(૨૩૦) રામ નામકી ઔષધિ, સદગુરૂ દિયે બતાય,
ઔષધ ખાય પચી રહે, તાકે બેદ ન જાય.
*
(૨૩૧) સબ મંત્રકા બીજ હય, રામ નામ તત્સાર,
જે કો જન હિરદેં ગરેં, સો જન ઉતરે પાર.
*
(૨૩૨) રામ કહો મન વશ કરો, એહિ બડા હય અર્થ,
કાહેકો પઢ પઢ મરોં, કૌટહિ જ્ઞાન ગહન્થ.
*
(૨૩૩) જીને નામ લિયા ઉને સબ કીયા, સબ શાસ્ત્રકા ભેદ,
બિના નામ નર્કે ગયે, પઢ પઢ ચારો વેદ.
*
(૨૩૪) એકહિ શબ્દમેં સબહિ કહા, સબહિ અર્થ બિચાર,
ભજીયે કેવળ રામકો, તજીયે બિષયહિ બિકાર.
*
(૨૩૫) કબીરા હરિકે નામસે, કૌટ બિઘન ટળ જાય,
રાઈ સમાન બસુદરા, કૈટેક કાષ્ટ જણાય.
*
(૨૩૬) સુખમેં સુમરન ના કરે, દુઃખમેં કરે સબ કોય,
સુખમેં જો સુમરન કરે, તો દુઃખ કહાં કે હોય.
*
(૨૩૭) સુખમેં સુમરન ના કરે, દુઃખમેં કરે જો યાદ,
કહે કબીર તા દાસકી, કૌન સુને ફરિયાદ.
*
(૨૩૮) બિપત્તભલી હરિ નામ લેત, કાયા કસોટી દુઃખ,
રામ બિનાં કિસ કામકી, માયા સંપત સુખ.
*
(૨૩૯) હરિ સુમરન કોઢી ભલા, ગલી ગલી પડે ચામ,
કંચન દેહ જલાય દે, જો નહિં ભજે હરિ નામ.
*
(૨૪૦) જા ઘર સંત ન સેવિયા, હરિ કો સુમરન નાહે,
સો ઘર મરહટ સરિખા, ભુત બસોં તે માંહે.
*
(૨૪૧) રામ ના તો રતન હય, જીવ જતન કરી રાખ,
જબ પડેગી સંકટી, તબ રાખે રઘુનાથ.
*
(૨૪૨) જબ જાગે તબ રામ જપ, સોવત રામ સંભાર,
ઉઠત બેઠત આત્મા, ચાલત હિ રામ ચિતાર.
*
(૨૪૩) જીતને તારે ગગનમેં, ઈતને શત્રુ હોય,
કૃપા હોય શ્રીરામકી, તો બાલ ન બાંકો હોય.
*
(૨૪૪) જો કોઈ સુમરન અંગકો, પાઠ કરે મન લાય,
ભક્તિ જ્ઞાન મન ઉપજે, કહે કબીર સમજાય.
*
(૨૪૫) જપ તપ સંયમ સાધના, સબ સુમરનકે માંહિ,
કબીર જાને યા રામજન, સુમરન સમ કછુ નાંહિ.
*
(૨૪૬) સહકામી સુમરન કરે, પાવે ઉત્તમ ધામ,
નિષ્કામી સુમરન કરે, પાવે અવિચળ નામ.
*
(૨૪૭) પથ્થર પુંજે હરિ મિલે, તો મેં પુંજું ગિરિરાય,
સબસે તો ચક્કિ ભલી, કે પિસ પિસકે ખાય.
*
(૨૪૮) દેહ નિરંતર દેહરા, તામેં પ્રત્યક્ષ દેવ,
રામ નામ સુમરન કરો, કહાં પથ્થરકી સેવ.
*
(૨૪૯) પથ્થર મુખ ના બોલહિ, જો શિર ડારો કુટ,
રામ નામ સુમરન કરો, દુજા સબહિ જુઠ.
*
(૨૫૦) કુબુદ્ધિકો સુઝે નહિં, ઉઠ ઉઠ દેવલ જાય,
દિલ દેહેરાકી ખબર નહિં, પથ્થર તે કહાં પાપ.
*
(૨૫૧) પથ્થર પાની પુંજ કર, પચ પચ મુવા સંસાર,
ભેદ નિરાલા રહ ગયા, કોઈ બિરલા હુવા પાર.
*
(૨૫૨) મક્કે મદિને મેં ગયા, વહાંભી હરકા નામ,
મેં તુજ પુછું હે સખી, કિન દેખા કિસ ઠામ.
*
(૨૫૩) રામ નામ સબ કોઈ કહે, ઠગ ઠાકોર ઔર ચોર,
ધ્રુવ પ્રહલાદ સબ તર ગયે, એહિ નામ કછુ ઓર.
*
(૨૫૪) શુદ્ધ બિન સુમરન નહિ, ભાવ બિન ભજન ન હોય,
પારસ બિચ પરદા રહા, ક્યું લોહા કંચન હોય.
*
(૨૫૫) સુમરન સિદ્ધિ યું કરો, જૈસે દામ કંગાળ,
કહે કબીર બિસરે નહિ, પલ પલ લેત સંભાળ.
*
(૨૫૭) જૈસી નૈયત હરામપે, ઐસી હરસે હોય,
ચલા જાવે વૈકુંઠમેં, પલ્લા ન પકડે કોઈ.
*
(૨૫૮) બાહેર ક્યા દિખલાઈયે, અંતર કહિયે રામ,
નહિ મામલા ખલ્કસેં, પડા ધનિસેં કામ.
*
(૨૫૯) માલા તો કરમેં ફિરે, જીભ ફિરે મુખ માંહિ,
મનવા તો ચૌદિશ ફીરે, ઐસો સુમરન નાહિ.
*
(૨૬૦) સુમરન ઐસો કિજીયે, ખરે નિશાને ચોટ,
સુમરન ઐસો કિજીયે, હલે નાહિ જીભ હોઠ.
*
(૨૬૧) હોઠ કંઠ હાલે નહિ, જીભ્યા ન નામ ઉચ્ચાર,
ગુપ્ત સુમરન જો ખેલે, સો હિ હંસ હમાર.
*
(૨૬૨) અંતર ‘હરિ હરિ’ હોત હય, મુખકી હાજત નાંહિ,
સહેજે ધુન લાગી રહે, સંતનકે ઘટ માંહિ.
*
(૨૬૩) અંતર જપીયે રામજી, રોમ રોમ રન્કાર,
સહેજે ધુન લાગી રહે, એહિ સમરન તત્સાર.
*
(૨૬૪) સુમરન સુરતિ લગાયકે, મુખસે કછુ ના બોલ,
બાહેર કે પટ દેય કે, અંતર કે પટ ખોલ.
*
(૨૬૫) લેહ લાગી તબ જાનિયે, કબુ છુટ ન જાય,
જીવતહિ લાગી રહે, મુવા માંહિ સમાય.
*
(૨૬૬) બુંદ સામાના સમુદ્રમેં, જાનત હય સબ કોય,
સમુદ્ર સમાના બુંદમેં, જાને બીરલા કોય.
*
(૨૬૭) ભક્ત દ્વાર હય સાંકડા, રાઈ દસમા ભાય,
મન હિ જબ રાવત હો રહા, ક્યું કર શકે સમાય.
*
(૨૬૮) રાઈ બાંતા બિસવા, ફિર બિસનકા બિસ,
ઐસા મનવા જો કરે, તાહિ મિલે જગદીશ.
*
(૨૬૯) મેરા મન સુમરે રામકો, મનમેં રામ સમાય,
મનહિ જબ રામ હો રહા, તો શિશ નમાવું કાંય?
*
(૨૭0) કબીર! મન નિશ્ચલ કરો, ગોવિંદકે ગુન ગાય,
નિશ્ચલ બિના ન પાઈયે, કોટિક કરો ઉપાય.
*
(૨૭૧) માલા જપું ન કર જપું, મુખસે કહું ન રામ,
રામ હમેરા હમકો જપે, મેં બેઠા રહું વિશ્રામ.
*
(૨૭૨) નામ બિસારે દેહકા, જીવ દશા સબ જાય,
જબ હિ છોડે નામકો, સબહિ લાગે પાય.
*
(૨૭૩) રામ જપે અનુરાગસે, સબ દુઃખ ડાલે ધોય,
બિશ્વાસે તો હરિ મિલે, લોહા કંચન હોય.
*
(૨૭૪) રામ નામ પુકારતાં, મિટા મોહ દુઃખ દ્વંદ,
મનકી દુબ્ધા તબ ગઈ, જબ ગુરૂ મિલે ગોવિંદ.
*
(૨૭૫) નિશદીન એક પલકહિ, જો કહેવે રામ કબિર,
તાકે જનમ જનમકે, જહેં પાપ શરીર.
*
(૨૭૬) કલ્યુગમેં જીવન અલ્પ હય, કરીયે બેગ સંભાર,
તપ સાધન કછુ ના બને, તાતે નામ સંભાર.
*
(૨૭૭) નામ નૈનનમેં રમી રહા, જાને બિરલા કોય,
જાકુ મિલીયા સદગુરૂ, તાકુ માલમ હોય.
*
(૨૭૮) રાજા રાણા ના બડા, બડા જો સુમરે રામ,
તાહિ તે જન બડો, જો સુમરે નિજ નામ.
*
(૨૭૯) કબીર! મેં માંગું એ માંગના, પ્રભુ દિજે મોહે સોય,
સંત સમાગમ હરિ કથા, હમારે નિશદિન હોય.
*
(૨૮0) મુગટ જટા માંગું નહિં, ભક્તિ દાન દિજો મોહે,
ઓર કછુ માંગું નહિં, નિશદિન જાચું તોહે.
*

Categories: કબીરવાણી | Tags: | Leave a comment

Post navigation

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: