હું તો એક શાશ્વત અસ્તિત્વ છું – આગંતુક

હું મનુષ્ય નથી, હું પુરુષ નથી;
હું સ્ત્રી નથી , હું બાળક નથી;
નથી કોઈ મારી જાત કે પાત;
હું તો એક શાશ્વત અસ્તિત્વ છું.

ન હું જન્મુ ને, કદી ના મરુ;
ન હું શ્વસુ ને, ન હું વસુ કશે;
સઘળું કાઈ મારામાં ઓતપ્રોત;
હું તો એક શાશ્વત અસ્તિત્વ છું.

ન કોઈ મારો દેશ, ન ભાષા;
ન હું કશું બોલું, ને ન ચૂપ રહું;
આસપાસ સર્વત્ર,અહી ને આઘે;
હું તો એક શાશ્વત અસ્તિત્વ છું.

વિવિધ દૃશ્ય તરંગો મુજમાં ઊઠે;
અને વળી શમે, પાછા મુજ મહી;
ઉષાસંધ્યાના રંગો, શમે કાળરાત્રીમાં;
હું તો એક શાશ્વત અસ્તિત્વ છું.

સુતો ત્યારે સ્વપ્નમાં, વિલસી રહ્યો;
જાગ્યો તો મુજ વિણ, કશુ ના મળે;
જાગ્રત,સ્વપ્ન ને વળી સુષુપ્તિમાંયે;
હું તો એક શાશ્વત અસ્તિત્વ છું.